dinsdag 7 juni 2011

Flamberen

illustratie: Jeska Verstegen



'Jeetje, een tweede paar!'

Omdat je als mens op een bepaalde manier regelmaat in je doen en laten hebt, zal je ook regelmatig dezelfde 'fout' maken. Als het niet hinderlijk is voor jezelf of anderen, dan is het niet erg, maar...

Aan het begin van de week is onze koelkast aardig leeg gegeten. Soms heb ik geen zin om op de maandag naar de winkel toe te gaan, zeker niet met een deadline in zicht. Dus op maandagnamiddag loer ik dan in de koelkast om te zien wat er nog staat. Het is een uitdaging om met datgene dat nog over is iets zinnigs te maken. Wij noemen dat hier thuis: 'Freaken'. (Geen idee waarom wij het destijds nodig vonden om hiervoor een Engels woord te kiezen.) Dit Freaken moet je zorgvuldig doen, anders proef je dat je je fantasie de vrijheid hebt gegeven.

Gisteren was het weer zover. Ik was heel geconcentreerd bezig: Ik klutste eitjes, klopte eiwit luchtig, roerde in de pan en vette een ovenschaal in. Plotseling rook ik een onplezierige geur. Wat zou het zijn? vroeg ik mezelf af.

De oorzaak was niet mijn kookkunst. Het waren de ovenwanten, zij stond in de fik. Met een rustige beweging zette ik hen in het afwaswater. 'Tsssst,' zuchtten de wanten en doofden. L'histoire se répète. Korte tijd geleden, zette ik een ander set ovenhandschoenen in de hens. Vanwege dezelfde reden: ik was aan het freaken. Nu is het nuttig om het positieve in te zien van een situatie: De wanten moesten eigenlijk in de was, dus het scheelt een wasbeurt.

Eerlijk is eerlijk, vlamvatten is toch hinderlijk voor zo'n ovenwant. Vandaag ga ik een nieuw paar kopen. Hopelijk lukt het mij de nieuwe ovenwanten niet voor de dérde keer te flamberen. Freaken blijft een uitdaging!

P.S. De groenten-omelet was lekker gelukt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je even langs komt bij Het Aangeklede Paard. Bedankt voor je reactie en graag tot ziens!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...