donderdag 16 juni 2011

Ik hartje tuinieren

illustratie: Jeska Verstegen


Gisteren stopte ik een uur eerder met werken. Ik besloot te gaan wieden. Heerlijk om met je neus vlak boven de grond te zweven en te kijken. Je vergeet je eigen gedoe en stapt een andere wereld in. Een wereld van kleine kruipwezens, groens, beginnetjes en eindjes. Er bestaan millimeter-beestjes en nog-kleiner-dan-een-millimeter-beestje-beestjes. Ik zag een tor, het leek op een wandelend brokje goud en sommige spinnen hebben heel veel poot voor weinig lijf. En plotseling een pad. Daar zat hij, rustig en bedaard, met oranjegele oogjes.
Het zou een erg lange opsomming worden als ik alles beschrijven zou, maar door al deze zie-dingen vind ik dat wieden stof geeft tot nadenken.

Soms, als ik naar beneden kijk waar mijn voeten staan, denk ik: Dat stukje aardbodem neem ik fysiek in op deze wereld. Zo weinig eigenlijk. Daar moet ik het mee doen en het leven mee trotseren. Als ik dan weer aan die millimeter beestjes denk dan mag ik mij gelukkig prijzen!

Goed oppassen waar ik die enorme voeten van mij neer zet.

P.S. Mijn grasjurk is gemaaid...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je even langs komt bij Het Aangeklede Paard. Bedankt voor je reactie en graag tot ziens!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...