woensdag 15 februari 2012

Plooien in mijn jas

(Foto van ill.) Jeska Verstegen


Het winterweer laat zijn sporen na. Buiten in de natuur, maar ook op mij. Mijn haren wapperen in het koude winterweer. Hierdoor splijten de haarpunten, zo zei de kapper. Mijn handen - ondanks dat zij meestal in wanten gestoken zijn - hebben ook te lijden van de kou. Dit is vooral te zien bij de knokkels van mijn vingers.

Knokkels. Als je dit woord een aantal keer hardop zegt wordt het een eigenaardig woord. Knokkels. De huid over de vingerknokkels is als plooien in stof. Plooien in onze mensenjas. Het is handig dat het vel rond de vingers ruimer zit. Het is praktisch met het buigen. Toch, als ik ik er lang naar kijk, zou ik de plooikreukels willen strijken. Dit gaat natuurlijk niet. Vaseline is een goed alternatief.

In mijn verbeelding zie ik lezers van dit stukje even naar zijn of haar eigen vingerknokkels staren. Je bent zo aan ze gewend maar vandaag zie je ze weer even opnieuw!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je even langs komt bij Het Aangeklede Paard. Bedankt voor je reactie en graag tot ziens!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...