maandag 6 februari 2012

Slangen van sneeuw

(oude) illustratie Jeska Verstegen


De wind danste wild over het wegdek. Meestal zie je dit effect niet, maar dit keer verraadden de kleine sneeuwkorretjes zijn aanwezigheid. De eerste gevallen sneeuw kronkelde in wonderlijke patronen over de weg. Het was alsof het asfalt bedolven was met sneeuwslangen.

Vrijdag zat ik op de weg. Ik hoopte dat ik na mijn afspraak meteen naar huis kon rijden en zo vóór de sneeuwbui binnen kon zijn. Het liep anders. Ik heb uren in de auto gezeten om steeds een héél klein beetje dichterbij huis te komen.

Als je auto rijdt concentreer je je goed. Op een gewone dag, zonder extreem weer, kan je tijdens het autorijden: De radio beluisteren, het een en ander denken en wat om je heen kijken. Dit was vrijdag de 3e februari niet mogelijk. Ik moest geconcentreerd en alert blijven. De sneeuw bleef op de weg liggen en de auto - helaas zonder winterbanden - gleed als een boot over water. Daarbij was ik beslist niet de enige op de weg!

Wat wonderlijk dat je als mens jezelf zo kan concerteren op één handeling gedurende een lange tijd. Concentratie bestaat uit verschillende dingen. Wilskracht en inschattingsvermogen bijvoorbeeld. Typerend voor topsport.

Eenmaal thuis aangekomen sloeg de vermoeidheid toe. Toch besefte ik dat ik ook een gevoel van overwinning ervoer. Zonder brokken had ik de sneeuwslangen overwonnen! Bíjna een sportprestatie!

3 opmerkingen:

  1. en dat terwijl ik van binnenuit het poëtische van de sneeuw bekeek.
    grtjs maria

    BeantwoordenVerwijderen
  2. High Five!

    @ Maria, zo heeft alles altijd veel invalshoeken, het leven is op deze manier nooit saai!

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je even langs komt bij Het Aangeklede Paard. Bedankt voor je reactie en graag tot ziens!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...