woensdag 21 maart 2012

Eigenzinnig schrift

Jeska Verstegen



Mijn handschrift is sinds mijn schooljaren ontwikkeld. Je krijgt door de jaren heen steeds een meer persoonlijke schrijfstijl. Helaas merk ik op dat ik minder schrijf omdat ik veel met de computer werk. Dit zullen ongetwijfeld veel mensen herkennen.

Handschriften heb ik altijd bijzonder gevonden. Zo bezocht ik eens het museum van Schone kunsten in Antwerpen. Er was een middeleeuws handschrift te zien. Een prachtig werk van sierletters en kleine tekeningen ofwel miniaturen. In mijn verbeelding zag ik de monnik(en) zitten met schrijfveer, potjes inkt en zonlicht op een vel perkament.

Leuke post in de brievenbus. Een kaartje! Ik herken het handschrift op de envelop meestal direct. Alex, mijn zus, mijn vader, allemaal hebben zij herkenbare handschriften. Heel eigen.
Kinderen leren gewoon schrijven op school, maar al snel komt de computer in de lessen oppiepen. Zouden handschriften van kinderen in de toekomst nog steeds kunnen ontwikkelen tot een eigenzinnig schrift? Ik hoop het. Een handschrift ontstaat als een tekenstijl. Langzaam ontwikkeld het. Eigenlijk is iedere letter een miniatuurtje.

2 opmerkingen:

  1. Ha Jeska! Ik zal je zeggen dat dit onderwerp al tot veel discussie geleid heeft hier bij ons thuis. Ik vind namelijk dat mijn kinderen niet geleerd wordt netjes te schrijven. Ze houden hun pen op een vreemde manier vast, dat mag, en maken de letter op hun eigen manier. Van beneden naar boven en niet vloeiend. Akelig om te zien. En ik roep dan meteen dat dit de vluchtigheid is van onze westerse maatschappij en dat onze kinderen op school al zouden moeten ervaren dat alles wat vanuit rust en met aandacht gebeurt zoveel beter gaat/wordt.
    Hier in huis kennen ze mijn verhaal ondertussen en knikken ze me braaf toe, maar vervolgens blijft hun handschrift zoals het is...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha Joyce! Wat interessant wat je schrijft. Het is precies mijn gedachtegang. Ik denk dat kinderen wezenlijk iets missen als zij niet de ruimte krijgen voor een dergelijke ontwikkeling. Het lijkt misschien een kleinigheid, maar...

    Zo herinner ik mij nog de euforie die ik voelde toen ik een 'f' verzon die paste bij míjn handschrift, of zelfs bij míj als persoon/ individu.

    Het heeft inderdaad te maken met rust en aandacht, en met zelfontplooiing. Alles moet sneller dan snel en zelfs dat is eigenlijk nog te traag...

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je even langs komt bij Het Aangeklede Paard. Bedankt voor je reactie en graag tot ziens!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...