woensdag 13 juni 2012

De verte

Foto uit boek (met glimmende pagina's)
ill. Jeska Verstegen


De rode bankjes op de dijk staken scherp af tegen de donkere lucht. Op een van de bankjes zat een man. Hij zat voorover gebogen en tuurde door een verrekijker. Misschien zat hij zo voorover gebogen om net een paar millimeter dichterbij te kunnen zien.

Een verrekijker is een wonderlijk voorwerp. Alsof je je ogen op lange steeltjes zet. Je verplaatst jezelf zonder je lijf mee te nemen.
De man op het rode dijk-bankje bekeek een schip. Hij zag waarschijnlijk de roest op de containers van het vrachtschip zo dichtbij dat hij het gevoel kreeg dat hij het kon aanraken. Hij bekeek de stuurhut. Hij tuurde naar het achterdek.

De Tuur-meneer ging zo op in zijn getuur dat hij niet opmerkte dat Biggels nieuwsgierig voorbij liep. De Tuurder zat op de boot al zat zijn lijf op een rood dijkbankje in de regen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je even langs komt bij Het Aangeklede Paard. Bedankt voor je reactie en graag tot ziens!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...