woensdag 9 januari 2013

Evenwicht & sprookjes

ill Jeska Verstegen
click for Big


Samen met Mireille Geus maakte ik een boek over het sprookje: De Zeven Geitjes. Ik las de tekst door en maakte de eerste schetsen. Ik leefde mij uit, want dat kan goed bij sprookjes.

Sprookjes hebben dikwijls een donkere kant. Zo ook het sprookje over De Zeven Geitjes. Moeder geit snijdt (jakkes) met een scherp mes de buik van de wolf open om de geitjes te laten ontsnappen.
Daarna naait moedertje Geit, nadat ze de buikholte van de wolf met stenen heeft gevuld, weer dicht.

"Ze pakt haar naald en draad. 
En ze naait zijn buik dicht."

'Let je erop,' vroeg de redactrice bezorgd aan me, 'dat je de illustraties niet te griezelig maakt?'
Als je een prentenboek maakt moet je het beeld wel enigszins bij de tekst laten aansluiten. Dus peinsde ik over hoe ik dat het beste kon doen. Hoe verhul je griezelig? Ik koos ervoor om de situatie te verhullen met grap en kleur. Zo zou je de tekening op het eerste gezicht meer met snoepgoed associëren dan met dat wat er daadwerkelijk beschreven staat. De aandachtige kijker ziet natuurlijk meer.

Als moeder geit daadwerkelijk klaar staat met haar mes, strooi ik de geitjes als snoepgoed om haar heen. Ik strooi zelfs wat vrolijk gekleurde bloemen in de compositie.


ill Jeska Verstegen
Klik voor groot


Zo ben ik steevast opzoek naar evenwicht. In de tekening, maar ook op een ander vlak.
Tijdens het werken houd ik de woorden van de uitgever in mijn gedachten, ik houd in de gaten wat de auteur wil en ik leef mij in in wat de lezer wil. Maar, heel belangrijk, ík moet plezier hebben in wat ik maak. Dus het mag nooit ten koste gaan van mijn gevoel van vrijheid op (o.a.) het papier!

2 opmerkingen:

Wat leuk dat je even langs komt bij Het Aangeklede Paard. Bedankt voor je reactie en graag tot ziens!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...